Osteochondroza kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowo-krzyżowego: jak leczyć?

W nowoczesnych warunkach młodzi ludzie często cierpią na osteochondrozę. Wynika to z siedzącego trybu życia, ponieważ nawet nasz wolny czas często spędzamy przy komputerze - oczywiście siedząc. Osteochondroza może powodować duży dyskomfort i znacznie obniżać jakość życia. Na szczęście choroba nadaje się do leczenia objawowego: obecnie istnieje wiele rozwiązań terapeutycznych..

Objawy i przyczyny osteochondrozy

Osteochondroza to zwyrodnieniowa zmiana krążków międzykręgowych i przylegającej tkanki kostnej. Może być szyjny, piersiowy i lędźwiowy - wszystko zależy od tej części kręgosłupa, w której rozpoczęły się zmiany patologiczne. W przypadku osteochondrozy przede wszystkim cierpi krążek międzykręgowy. Z powodu zaburzeń metabolicznych ulega deformacji i traci elastyczność, a to prowadzi do tego, że odległość między kręgami maleje, a nerwy wychodzące z rdzenia kręgowego są uciskane. Rezultatem jest silny ból, ograniczenie ruchomości, szybkie zmęczenie, zmiana postawy, co prowadzi do jeszcze większego pogorszenia sytuacji.

Głównym powodem rozwoju osteochondrozy jest niezrównoważone i nadmierne obciążenie kręgosłupa, które występuje np. Przy nadwadze, podczas pracy siedzącej lub innej konieczności przebywania przez długi czas w niewygodnej pozycji. Osteochondroza może być spowodowana płaskostopiem lub codziennym noszeniem butów na zbyt wysokich obcasach, spaniem na niewygodnym materacu, a także osłabieniem gorsetu mięśniowego. Zagrożone są również kobiety w ciąży.

Jednak osteochondroza nie zawsze jest wynikiem bezpośredniego obciążenia kręgów. Często choroba ta jest spowodowana zaburzeniami metabolicznymi, przewlekłymi zatruciami, chorobami hormonalnymi i autoimmunologicznymi, niedoborem niektórych witamin (w szczególności witamin D, C i B), urazami, a wreszcie zmianami związanymi z wiekiem.

Niestety neurolodzy często diagnozują osteochondrozę w przypadku jakichkolwiek zmian strukturalnych w organizmie. Na przykład, gdy na zdjęciu rentgenowskim widoczne są takie zmiany w kręgosłupie, jak przechylenia, narośla, skoliozy, załamania, prawdopodobieństwo leczenia osteochondrozy jest większe. Jeśli nie ma nieprawidłowości w kręgosłupie, mogą zdiagnozować „ból psychogenny”. Tymczasem przyczyna bólu pleców pozostaje nierozwiązana.

Medycyna chińska traktuje ludzkie ciało jako całość. Dlatego też, kiedy lekarz tradycyjnej medycyny chińskiej (TCM) stawia diagnozę, „patrzy na źródło” problemu, który definiuje poprzez objawy. Usunięcie „korzenia” choroby usuwa również jej objawy, przyczyniając się między innymi do ustąpienia bólu pleców.

Objawy osteochondrozy w dużej mierze zależą od lokalizacji źródła choroby. W przypadku osteochondrozy kręgosłupa szyjnego choroba zaczyna się od bólu szyi i ramion, bólów głowy i drętwienia palców. W przypadku osteochondrozy w okolicy klatki piersiowej charakterystyczne są następujące objawy: ostry ból pleców, mrowienie w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu. Osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego towarzyszy ból w dolnej części pleców i nóg, drętwienie stóp, występują również zaburzenia układu moczowo-płciowego - zaburzenia układu moczowego, zaburzenia seksualne u mężczyzn, zaburzenia czynności jajników u kobiet.

Z punktu widzenia tradycyjnej medycyny chińskiej listę objawów choroby uzupełniają następujące objawy:

  • ból promieniujący do pośladków lub nóg;
  • ciężkość mięśni i ich sztywność;
  • uczucie zimna w plecach;
  • nocne poty;
  • ciepło w dłoniach i stopach;
  • hałas w uszach;
  • ból w dole brzucha;
  • zimno w kończynach i brak energii;
  • ostry ból zlokalizowany w dowolnym miejscu;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • obrzęk kończyn.

Jednocześnie puls może być różny: od głębokiego, nitkowatego i powolnego po wibrujący i częsty. Objawy, podobnie jak charakter pulsu, mogą zależeć od przyczyny choroby..

Najczęściej ludzie zauważają pierwsze oznaki osteochondrozy w wieku około 25 lat, ale ignorują je przez długi czas. Dlatego zwykle pacjenci w wieku 30-35 lat zwracają się do lekarzy, a wielu z nich ma osteochondrozę już w zaniedbanej formie..

Jak leczy się osteochondroza??

Jeśli lekarz zdiagnozował u Ciebie osteochondrozę, uzbrój się w cierpliwość - leczenie będzie długie. Zintegrowane podejście znacznie przyspiesza proces gojenia, ale w każdym przypadku nie można wyleczyć osteochondrozy w ciągu miesiąca.

Przebieg leczenia osteochondrozy należy podzielić na kilka etapów, z których każdy ma określony cel.

Pierwszym krokiem jest wyeliminowanie bólu. Możesz zalecić noszenie gorsetu, który utrzyma plecy i szyję w fizjologicznie prawidłowej pozycji. Leki przeciwbólowe i różne procedury są przepisywane: zarówno z arsenału fizjoterapii, jak i tych, które dotyczą tradycyjnej medycyny, na przykład akupunktury, która od dawna jest oficjalnie uznawana i jest zawarta w Nomenklaturze Usług Medycznych zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia Federacji Rosyjskiej.

Drugim etapem leczenia osteochondrozy jest odbudowa krążków międzykręgowych i zapobieganie zmianom zwyrodnieniowym. Z reguły pokazane są ćwiczenia fizjoterapeutyczne, masaż, terapia manualna, akupunktura, korekta diety, zabiegi fizjoterapeutyczne mające na celu poprawę krążenia i normalizację procesów metabolicznych.

Neurolog może przepisać leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Jeśli to konieczne, uciekają się do blokady nowokainą lub do poważniejszego leczenia mającego na celu złagodzenie skurczu. Jednak źródło choroby, które pozostaje w organizmie, po pewnym czasie prowadzi do nawrotu choroby..

Lekarze tradycyjnej medycyny chińskiej często udowadniają w praktyce, że w wielu sytuacjach diagnoza osteochondrozy jest błędna. W tych samych przypadkach, gdy ten wniosek zostanie potwierdzony, lekarz TCM łagodzi obrzęk pacjenta i zaczyna odnawiać ścięgna i mięśnie. Skurcze mięśni podłużnych i skośnych są stopniowo eliminowane, a możliwość poruszania się w pełnym zakresie wraca do stawu. Takie leczenie w większości przypadków sprzyja wyzdrowieniu..

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa piersiowego

W przypadku osteochondrozy kręgosłupa piersiowego, pacjent będzie musiał ponownie przemyśleć swoje przyzwyczajenia: aby leczenie przyniosło pożądane rezultaty, konieczne jest dozowanie obciążenia, naprzemiennie spacery z odpoczynkiem, czasami wskazane jest chodzenie z laską przez pewien czas. Leczenie farmakologiczne polega na przyjmowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, chondroprotektorów, środków zwiotczających, witamin z grupy B i glikokortykosteroidów.

Oprócz klasycznego masażu medycznego w leczeniu tego typu osteochondrozy stosuje się akupresurę, akupunkturę, a także hirudoterapię, ćwiczenia fizjoterapeutyczne i ziołolecznictwo. Wszystkie te zabiegi można przeprowadzić zarówno w zwykłej klinice, jak iw licencjonowanym ośrodku medycyny orientalnej..

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa szyjnego

Osteochondroza szyjki macicy jest niezwykle powszechna, nawet wśród młodych ludzi - czasami jest diagnozowana nawet u dzieci w wieku szkolnym i studentów, którzy spędzają zbyt dużo czasu przy podręcznikach i komputerach. Ten rodzaj osteochondrozy jest niebezpieczny, ponieważ może prowadzić do powikłań, takich jak niewyraźne widzenie lub zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, które objawia się silnymi bólami głowy.

W leczeniu osteochondrozy kręgosłupa szyjnego stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, chondroprotektory i środki zwiotczające mięśnie, zastrzyki z witamin z grupy B..

Można również przepisać masaż karku, ultradźwięki i elektroforezę. Konieczne jest utrzymanie aktywnego trybu życia, wypracowanie prawidłowej postawy, wyćwiczenie sobie przerw w pracy i wykonanie małej rozgrzewki w środku dnia pracy..

Ze środków medycyny tradycyjnej (w tym orientalnej) w leczeniu tego typu osteochondrozy szeroko stosowane są: akupunktura, akupresura i preparaty ziołowe - środki fitoterapeutyczne poprawiają metabolizm i pracę drobnych naczyń, łagodzą stany zapalne, co korzystnie wpływa na zdrowie ogólne i na układ mięśniowo-szkieletowy w szczególności aparatura.

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Podczas leczenia osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa ważną rolę odgrywa nawyk dawkowania obciążeń: nie należy spędzać zbyt dużo czasu na nogach i siedzeniu, częściej trzeba odpoczywać w pozycji leżącej. Ponadto będziesz musiał przez jakiś czas nosić gorset, aby poprawić swoją postawę..

Podobnie jak w przypadku osteochondrozy szyjki macicy, w osteochondrozie lędźwiowej przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, chondroprotektory i środki zwiotczające mięśnie, witaminy z grupy B, często glikokortykosteroidy, enzymy i maści poprawiające krążenie krwi i łagodzące ból..

Pokazany masaż, efekt błota leczniczego i elektroforezy z lekami znieczulającymi, akupunktura, rozgrzewka, w tym gorącymi kamieniami - to popularna w ostatnich latach terapia kamieniami.

Leczenie osteochondrozy tradycyjną medycyną chińską (TCM)

Na szczególną uwagę zasługuje podejście do leczenia różnego rodzaju osteochondrozy praktykowane w tradycyjnej medycynie chińskiej. Z punktu widzenia tysięcy lat doświadczeń chińskich lekarzy kluczową metodą leczenia osteochondrozy jest akupunktura, zwana także akupunkturą lub akupunkturą. Przede wszystkim lekarz TCM określa priorytetowe punkty nadwrażliwości (akupunktury) dla każdego pacjenta. To na nich działa najlepszymi igłami. To wywołuje reakcję organizmu, która pomaga naprawić uszkodzoną chrząstkę i kości oraz przywrócić ruchomość stawów..

Po zakończeniu terapii, w celu utrwalenia efektu terapeutycznego i utrzymania sylwetki, zaleca się w przyszłości powtarzać zabiegi akupunktury z określoną częstotliwością, ale w celach profilaktycznych..

Na technikę osadzania igieł i czas trwania sesji akupunktury wpływa diagnoza oraz stan pacjenta. Z reguły sesje akupunktury są dobrze tolerowane przez wszystkich pacjentów, chociaż doświadczenie z zabiegiem jest różne u różnych pacjentów. Dla niektórych wprowadzenie igieł pozostaje niezauważone, ktoś może odczuwać swędzenie, lekki ucisk, a ktoś całkowicie zasypia.

Nie można powiedzieć, że początek osteochondrozy jest spowodowany jednym czynnikiem - najczęściej przyczyną rozwoju choroby jest ogólnie niewłaściwy tryb życia. Dlatego leczenie powinno być kompleksowe. Dieta bogata w witaminy, w tym unikanie tłustych potraw, alkoholu i palenia tytoniu, dokładnie obliczona aktywność fizyczna w połączeniu z metodami terapeutycznymi i lekowymi, może przynieść lepsze wyniki niż przy użyciu prostych tabletek.

Gdzie możesz iść z osteochondrozą?

Lekarz najwyższej kategorii kliniki TAO Zhang Ziqiang opowiada nam o leczeniu osteochondrozy metodami tradycyjnej medycyny chińskiej:

„W większości przypadków pacjent z osteochondrozą trafia do lekarza w trakcie ostrego ataku choroby, któremu towarzyszy silny ból. W związku z tym, gdy pacjent przychodzi do naszej kliniki, w pierwszej kolejności eliminujemy ból pacjenta. Zwykle po jednej lub dwóch sesjach akupunktury osoba zaczyna odczuwać ulgę. Następnie lekarz przystępuje do diagnozy, aby ustalić przyczynę choroby. Dla doświadczonego lekarza medycyny chińskiej człowiek jest otwartą książką, zgodnie z którą „czyta” oznaki zdrowia lub choroby, otrzymując wszystkie niezbędne informacje. Oczywiście, jeśli pacjent posiada wyniki analiz lub badań instrumentalnych, na pewno weźmiemy te dane pod uwagę w całości. Na podstawie wyników diagnozy dla każdego pacjenta opracowywany jest indywidualny program leczenia.

W klinice TAO przebieg leczenia osteochondrozy obejmuje różne zabiegi medycyny chińskiej, z których głównym jest akupunktura - umieszczanie igieł w biologicznie czynnych punktach ciała człowieka. Dzięki temu ustala się metaboliczna równowaga hormonalna i aktywowany jest układ odpornościowy. Akupunktura daje maksymalny efekt terapeutyczny w połączeniu z innymi metodami - masażem tuina, ziołolecznictwem, rozgrzewaniem cygarami piołunu (działanie ciepła na punkty akupunkturowe). W niektórych przypadkach pacjentom zaleca się elektropunkturę, czyli dostarczanie prądów elektrycznych o określonej częstotliwości do punktów bioaktywnych, co pomaga stymulować ogólny ton ciała osłabiony długotrwałą chorobą.

Ile sesji zostanie przypisanych do tego lub innego pacjenta, lekarz decyduje indywidualnie, dbając przede wszystkim o jak najskuteczniejsze leczenie. W niektórych przypadkach wystarczy jeden cykl dziesięciu sesji, czasami trzeba go powtórzyć, aby utrwalić wynik. Cenimy sobie renomę naszej kliniki i unikamy nadrozpoznania i przepisywania niepotrzebnych zabiegów, a współpracujący z nami lekarze to profesjonaliści wysokiego szczebla, których bezpośrednio interesuje szybkie rozwiązanie problemu aplikowanego pacjenta..

Wszyscy lekarze TAO kształcili się na uniwersytetach medycznych w Chinach, mają wieloletnie doświadczenie w placówkach medycznych w Chinach i przyjechali do nas, aby pracować na osobistą rekomendację rektora Henan University of Traditional Chinese Medicine. Dzięki temu poziom opieki medycznej w przychodni TAO można porównać z poziomem obsługi placówek w samym Państwie Środka..

Prawdziwe uznanie skuteczności naszej kliniki można nazwać zaufaniem Zakładu Medycyny Integratywnej Pierwszego Państwowego Uniwersytetu Medycznego im. Seszenowa Ministerstwa Zdrowia Rosji, który wybrał TAO jako bazę kliniczną..

Koszt leczenia w TAO uzależniony jest od ilości zabiegów. Płacąc za 10 sesji pacjent może liczyć na znaczną zniżkę. Diagnostyka w naszej klinice jest bezpłatna ”.

P. S. Szczegółowe informacje na temat usług świadczonych w klinice tradycyjnej medycyny chińskiej „TAO” znajdują się na stronie internetowej placówki medycznej.

* Licencja na świadczenie usług medycznych nr LO-77-01-000911 z dnia 30 grudnia 2008 r. Wydana przez Moskiewski Wydział Zdrowia.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego za pomocą leków i ćwiczeń

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest częstą chorobą osób w średnim wieku. Choroba powoduje dyskomfort i nieznośny ból w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Uszkodzenie krążków międzykręgowych, a także zniszczenie powierzchni stawowych stawów międzykręgowych następuje z powodu naruszenia procesu metabolicznego w organizmie, który zachodzi pod wpływem dużych obciążeń. Jeśli nie zaczniesz na czas leczenia choroby, objawy mogą się pogorszyć, a nasilenie osteochondrozy wzrośnie.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego za pomocą leków

Podczas zaostrzenia osteochondrozy ważne jest wyeliminowanie bólu i zmniejszenie procesu zapalnego. Konieczne jest prawidłowe dobranie leczenia terapeutycznego opartego na stosowaniu leków o różnym spektrum działania. Podczas zaostrzenia osteochondrozy stosuje się następujące leki:

  • Leki przeciwzapalne;
  • Przeciwbólowe;
  • Leki rozluźniające mięśnie.

Leki przeciwzapalne skutecznie zwalczają obrzęki tkanki mięśniowej, po czym proces zapalny zostaje zneutralizowany, a odczucia bólowe zmniejszają się. W leczeniu osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa, w leczeniu bólu i stanów zapalnych, odpowiednie są:

  • Tabletki (ibuprofen, diklofenak, indometacyna, ketanow);
  • Zastrzyki domięśniowe (Milgamma, Ketonal, Diclofenac, Witamina B);
  • Żele, maści, kremy (Dolobene, Fastum gel, Nurofen, Voltaren gel).

Aby lek przedostał się do organizmu człowieka tak szybko, jak to możliwe, należy go podawać we wstrzyknięciu. Po podskórnym i domięśniowym wstrzyknięciu środka znieczulającego lek natychmiast oddziałuje na tkanki nerwowe i skutecznie uśmierza ból. Przy prawidłowym wykonaniu tego zabiegu znieczulenie następuje tak szybko, jak to możliwe, nie obserwuje się skutków ubocznych, mięśnie rozluźniają się, napięcie spada.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego za pomocą ćwiczeń

Dzięki odpowiedniej kombinacji różnych technik terapeutycznych można uniknąć przyjmowania leków. Najważniejszymi przyczynami problemów z dolną częścią pleców jest nadwaga i siedzący tryb życia. Również wiele innych czynników wpływa na pojawienie się tej choroby:

  • Niedorozwinięte mięśnie pleców;
  • Urazy związane z uszkodzeniem kręgosłupa;
  • Ciamajda;
  • Długotrwałe siedzenie w niewłaściwej pozycji;
  • Dziedziczność;
  • Chodzenie w niewygodnych butach;
  • Nadmierne obciążenie ćwiczeniami siłowymi;
  • Choroba stóp;
  • Powolny metabolizm.

Aby zapobiec rozwojowi osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa, konieczne jest prowadzenie aktywnego trybu życia i wykonywanie aktywności fizycznej w sposób zrównoważony, bez uciekania się do długotrwałego stresu fizycznego. Angażując się w ćwiczenia fizjoterapeutyczne i wykonując szereg specyficznych ćwiczeń, można skutecznie pozbyć się osteochondrozy.

Stabilne ćwiczenia terapeutyczne skutecznie zwalczają choroby dolnego odcinka kręgosłupa, a także działają profilaktycznie. Ćwiczenia terapeutyczne wykonuje się leżąc na brzuchu, plecach lub obracając się na boku. Najważniejsze w wykonywaniu ćwiczeń terapeutycznych powinno być minimalne napięcie kręgosłupa. Szereg prostych ćwiczeń łagodzących ból w osteochondrozie krzyża:

  • Rozciąganie mięśni stawu kolanowego w pozycji stojącej;
  • Ugięcie i wygięcie pleców w pozycji na czworakach (ćwiczenie „Kot”);
  • Podnoszenie i opuszczanie części miednicy pionowo w pozycji leżącej;
  • Przyciąganie kolan do klatki piersiowej podczas leżenia;
  • Niecałkowite podniesienie ciała do przodu, leżenie na plecach;
  • Naprzemiennie unosząc ręce i nogi w pozycji na czworakach;
  • Obracaj tułów w lewo i w prawo, leżąc na plecach.

Ważne jest regularne uprawianie gimnastyki. Wszystkie ćwiczenia fizyczne należy wykonywać powoli, powoli, aby uniknąć ewentualnych komplikacji. Jeśli wystąpi ból, należy zmniejszyć obciążenie lub chwilowo przerwać ćwiczenia.

Jak leczyć osteochondrozę lędźwiową za pomocą fizjoterapii

Obecnie w leczeniu osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego aktywnie wykorzystuje się różnego rodzaju zabiegi fizjoterapeutyczne. Główne rodzaje stosowanych fizjoterapii:

  • Napromienianie światłem ultrafioletowym. Dotknięty obszar jest wystawiony na działanie ciepła, w wyniku czego ból jest eliminowany, zmniejsza się skurcz i poprawia się przepływ krwi.
  • Elektroforeza lub magnetoterapia. Procedura polega na tym, że na dotknięty obszar działa pole elektromagnetyczne. Pomaga wyeliminować proces zapalny, przywrócić prawidłowy metabolizm.
  • Terapia laserowa. Występuje wpływ emiterów helowo-neonowych na zakończenia kręgosłupa, poprawiając ich kondycję.
  • Terapia falą uderzeniową. Metoda leczenia polega na oddziaływaniu fali akustycznej na chore miejsce, dzięki czemu skutecznie usuwa się obrzęki i poprawia metabolizm.
  • Balneoterapia. Fizjoterapia tego typu prowadzona jest przy użyciu wód mineralnych i borowiny leczniczej..
  • Leczenie wibracyjne. Ta procedura pozwala zmniejszyć ból spowodowany uderzeniem w chore miejsce za pomocą wibrującego masażu.

Niestety fizjoterapia nie jest odpowiednia dla wszystkich pacjentów. Istnieje wiele przeciwwskazań, dla których te procedury są zabronione:

  • Obecność raka;
  • Problemy w pracy układu sercowo-naczyniowego;
  • Problemy z czynnością nerek;
  • Ciąża;
  • Obecność chorób skóry.

WAŻNE: nie należy samoleczenia. Wszystkie wizyty i wskazówki dotyczące fizjoterapii powinny być podawane przez lekarza prowadzącego, biorąc pod uwagę charakterystykę organizmu i stadium choroby pacjenta. Kiedy pojawią się pierwsze objawy osteochondrozy, należy natychmiast skontaktować się ze specjalistyczną placówką medyczną, aby uzyskać wykwalifikowaną pomoc.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego za pomocą środków tradycyjnych i ludowych?

Według statystyk 8 na 10 osób cierpi na dyskomfort i bóle kręgosłupa. Chociaż większość nie uważa, że ​​może to być spowodowane jakąkolwiek patologią, przypisując przyczyny charakterystycznym niedogodnościom związanym z biegiem życia.

Co to jest osteochondroza?

Osteochondroza jest zwyrodnieniową chorobą dystroficzną ze złożonym uszkodzeniem chrząstki kręgosłupa. W przypadku procesu rozwojowego może rozprzestrzenić się na komórki kostne i ścięgna. Silne obciążenia kręgosłupa mogą prowadzić do rozwoju tej choroby..

Osteochondroza lędźwiowa występuje w okolicy kości ogonowej, ma charakter krótkotrwały i ostry ból.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Zdiagnozowana osteochondroza lędźwiowo-krzyżowa ma definicję, w której zanika elastyczność w krążkach międzykręgowych, chrząstka jest wymazana i zdeformowana. Więzadła i sąsiednie kręgi również z czasem ulegają deformacji. Ograniczenie ruchu spowodowane bólem pleców i nóg jest uważane za charakterystyczne..

Najczęściej taka osteochondroza objawia się w odcinku piersiowym i szyjnym kręgosłupa z powodu obciążenia kości krzyżowej i dolnej części pleców. Takie wady są możliwe przy regularnej aktywności sportowej i wrodzonej specyfice..

Według ICD-10 osteochondroza lędźwiowo-krzyżowa ma kody M42, M91-M93 - choroby komórek łącznych i ma następujące typy:

  • Wielosegmentowy - uważany jest za chorobę pospolitą i niebezpieczną, procesy patologiczne zachodzą w kilku odcinkach kręgosłupa oraz w jego różnych częściach. Brak leczenia prowadzi do komplikacji z tego powodu, należy zdiagnozować i rozpocząć leczenie na czas.
  • Erosive - jest to postępujący rodzaj uszkodzenia krążków międzykręgowych, który ma charakter z ciężkimi objawami. Przebieg choroby jest monitorowany za pomocą CT lub RTG. Głównym kryterium jest zachowanie stwardniałych pierścieniowych płytek.
  • Deformacja - oznacza trwałą patologię stawów, pod tym względem rozwija się degeneracyjny proces zapalny. Proces ten niszczy strukturę stawów i prowadzi do szybkiego starzenia. Przyczyną tej patologii jest nadmierny stres, choć może to zależeć od innych czynników.

YouTube Embed: maksymalna długość adresu URL została przekroczona. Zmniejsz parametr i / lub listę odtwarzania.

Leczenie i rehabilitacja

Farmakoterapia

W leczeniu kręgosłupa lędźwiowego stosuje się głównie chondroprotektory, które są dostępne w postaci tabletek i roztworu do wstrzykiwań. Do pozytywnego zastosowania wymagany jest schemat kilku form leków. Stosowanie zastrzyków odbywa się w zdecydowanie krótkim czasie, a także jest uważane za bolesne ze względu na wstrzyknięcie zastrzyku bezpośrednio w kręgosłup.

Drugi oparty jest na chlorowodorku glukozaminy:

Również te leki mają przeciwzapalne skutki uboczne, nudności i wysypkę.

Trzecia nowa generacja leków, w której połączone są 2 generacje, ma również działanie przeciwzapalne:

Przyjmuje się również leki rozszerzające naczynia krwionośne:

W leczeniu odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa stosuje się leki niesteroidowe (NLPZ), mają one działanie przeciwzapalne i wskazania do stosowania w postaciach przewlekłych oraz przy bólu ostrym. Do znieczulenia miejscowego użyj żelu Voltaren lub Nise.

Leki są również podzielone w zależności od działania przeciwbólowego na takie grupy na podstawie:

  • Ketoprofen.
  • Ibuprofen.
  • Indometacyna.
  • Nimesulid.
  • Diklofenak.

Kompleks witamin:

Wspomaga również regenerację poprzez jednoczesne przyjmowanie witamin, chondroprotektorów i glukozaminy.

Blokada z osteochondrozą

W przypadku silnego bólu, który zakłóca normalny sen, stosuje się blokadę lekową. Takie leczenie stosuje się we wszystkich typach lokalizacji osteochondrozy..

To zastosowanie tylko tymczasowo łagodzi ból, lek wstrzykuje się przez nakłucie strzykawką do kręgosłupa. Powszechnie stosowaną blokadą terapeutyczną jest nowokaina. Zastrzyk lidokainy jest uważany za silniejszy, ale znacznie lepszy od nowokainy pod względem skutków ubocznych.

Metody fizjoterapii

Zabieg fizjoterapeutyczny polega na zmniejszeniu bólu i stanu zapalnego:

  • Podstawową metodą fizjoterapii jest narażenie na wibracje za pomocą masażu wibracyjnego.
  • Stosowana jest również terapia ultradźwiękowa, która pozwala leczyć objawy bólowe, ma trzy czynniki oddziałujące na organizm: termiczny, fizyczno-chemiczny, mechaniczny.
  • Zabieg fizjoterapii darsonval polega na doprowadzeniu prądu do skóry za pomocą elektrody próżniowej. W wyniku jonizacji powietrzem pojawia się słabe wyładowanie elektryczne. Wraz ze wzrostem napięcia i wtórną jonizacją powietrza następuje silniejsze wyładowanie.

Masaż

Gdy naczynia krwionośne rdzenia kręgowego są ściśnięte, pojawia się asymetria mięśni stawowych. W obszarze deformacji dochodzi do zagęszczenia, któremu towarzyszą skurcze, ból i blizny tkanki mięśniowej.

Masaż promuje:

  • zmniejszenie nacisku na tętnice korzeni nerwowych;
  • skurcze znikają;
  • poprawia się aktywność kręgów;
  • krążenie krwi jest znormalizowane;
  • rozkład tkanek spowalnia;
  • zapobiega rozwojowi choroby;
  • zapobiega zanikowi mięśni i przywraca napięcie.

Magnetoterapia

Aby wyeliminować zaostrzenie osteochondrozy, stosuje się leczenie polami magnetycznymi. Dzięki temu zabiegowi ból znika, normalizuje się krążenie krwi, rozluźnia mięśnie i poprawia odżywienie krążków międzykręgowych..

Zabieg stosuje się przy zaostrzeniach, jak również we wszystkich stadiach choroby przy użyciu urządzeń stacjonarnych, a także urządzeń przenośnych typu ALMAG w domu.

Terapia manualna i akupunktura

Metoda terapii manualnej polega na wykonywaniu ruchów szarpanych za pomocą rąk w celu przywrócenia ruchomości różnymi technikami:

  • Technika manipulacji polega na dozowanym, powolnym wyprostowaniu stawów kręgosłupa połączonym z różnymi pochyleniami i skrętami.
  • Uważa się, że technika miękka ma na celu rozluźnienie w celu stopniowego zmniejszenia bólu i rozluźnienia gorsetu mięśniowego..

Na szczególną uwagę zasługuje metoda terapii akupunkturą, polegająca na badaniu stref biologicznych i oddziaływaniu na nie za pomocą igieł. Zmniejsza zapotrzebowanie pacjenta na leki przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Fizjoterapia

Procedury sportowe osteochondrozy są uważane za konieczne, ale biorąc pod uwagę wszystkie stadia choroby, należy starannie dobrać ćwiczenia fizyczne:

  • Ćwiczenia na symulatorach kręgosłupa pomagają w leczeniu skrzywienia kręgosłupa, skoliozy, kifozy, przepukliny dysku i wzmocnienia gorsetu mięśniowego.
  • Ćwiczenia terapeutyczne w basenie przynoszą dobre efekty i są uważane za bezpieczne i nieszkodliwe. Po 30-45 minutach zabiegów wodnych całkowite rozluźnienie mięśni uzyskuje się bez większego wysiłku. Te czynności mogą poprawić nastrój i sen. Pływanie jest również zalecane przez ekspertów w celu wzmocnienia mięśni dolnej części pleców..
  • Chodzenie z osteochondrozą jest pod tym względem konieczne, stosuje się chodzenie skandynawskie, uznane przez ekspertów za skuteczne. Dzięki słupkom obciążenie rozkłada się równomiernie na obręczy barkowej i ramionach, przez co zmniejsza się nacisk na stawy i kręgosłup.

Przeciwwskazane jest uprawianie jakichkolwiek sportów, takich jak:

  • Tenis ziemny.
  • Rzucanie dyskami.
  • Wysoki skok.
  • Częste zajęcia sportowe.

Te same przeciwwskazania do osteochondrozy są stosowane do:

  • Przepuklina międzykręgowa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
  • Na etapie zaostrzeń.

Ćwiczenia

Podczas uprawiania gimnastyki leczniczej obszary problemowe poddawane są stresowi, aby nie zaszkodzić i przywrócić im normalną postać:

  • Musisz położyć się na płaskiej podłodze, jedną dłoń położyć na brzuchu, a drugą tuż nad klatką piersiową. Przy płynnym wdechu najpierw powinien unieść się brzuch, a następnie klatka piersiowa, powoli wydychając powietrze. Musisz powtórzyć 10 razy w ciągu dnia 4-3 razy.
  • Przyjmij pozycję na brzuchu, podnieś głowę i ciało, kładąc wcześniej nacisk z rękami przed sobą, wytrzymaj w tej pozycji przez 1-2 minuty. Następnie powoli przyjmij pozycję wyjściową, powtórz ćwiczenie 3-4 razy dziennie.
  • Odblokuj górną część oparcia do górnej części oparcia krzesła, powoli odchyl się do tyłu, biorąc głęboki oddech. Następnie pochyl się do przodu podczas wydechu, wykonaj to ćwiczenie 4-5 razy.
  • Dla dolnej części pleców - wstań, połóż ręce na biodrach, delikatnie przechylaj do przodu i do tyłu oraz na boki. Następnie wykonuj powolne ruchy miednicą tam iz powrotem, powtórz 10 razy w każdym kierunku.

Joga i pilates

Użycie jogi lub pilatesu wiąże się z płynnością i precyzją jednego ruchu stopniowo przechodzącego w inny. Konieczne jest mentalne monitorowanie stanu mięśnia w każdej pozie..

Głębokie oddychanie przyczynia się do efektu odprężającego i uspokajającego, takie ćwiczenia są podobne do jogi:

  • W pozycji stojącej podczas wdechu unieś ręce nad siebie, a podczas wydechu pochyl się do prawej stopy i dotknij. Powtórz tę samą czynność z pochyleniem do lewej nogi. W takim przypadku trzymaj plecy prosto, wykonując je w ciągu 2 minut.
  • Kobra do ćwiczeń - połóż się na klatce piersiowej, połóż dłonie na dłoniach, podnieś się podczas wdechu, najpierw odchylając głowę do tyłu. Ręce trzymaj prosto, oddech powinien być lekki, klatka piersiowa jest otwarta i pozostaje w tej pozycji przez 20 sekund.
  • Obróć głowę w prawo i w lewo, trzymając się przez 10 sekund, następnie przechyl głowę w dół, próbując dotrzeć do jamy szyjnej podbródkiem, pozostań przez chwilę, a następnie odchyl głowę do tyłu i pozostań. Powtórz ćwiczenie 5 minut.

Pomoce ortopedyczne

Urządzenia ortopedyczne do korekcji kręgosłupa są wskazane w osteochondrozie:

  • Gorset ortopedyczny - stosowany w leczeniu osłabionych mięśni, jednocześnie nie krępuje ruchów i chroni przed przemieszczeniem krążków międzykręgowych, a także służy do odbudowy kręgosłupa. Już po pierwszej aplikacji dzięki utrwaleniu przychodzi ulga, ustępuje skurcz i ból.
  • Poduszka - zmniejsza obciążenie odcinka lędźwiowego poprzez odciążenie narządów miednicy. Urządzenie ortopedyczne zmniejsza ból, utrzymuje napięcie mięśniowe i redukuje wibracje. Istnieje inny rodzaj poduszki przeznaczonej dla kręgosłupa szyjnego podczas snu..

Autorska technika dr Bubnovsky'ego

Każda osoba, niezależnie od zawodu i wieku, może zastosować metodę dr Bubnovsky'ego. Po postawieniu diagnozy lekarz przepisuje indywidualną metodę leczenia, biorąc pod uwagę charakter lokalizacji i bólu.

Gimnastyka tą metodą wykonywana jest samodzielnie lub na wielofunkcyjnych symulatorach pod okiem specjalisty. To pozwala rozłożyć obciążenie celowo na określone grupy mięśni, jednocześnie pomagając złagodzić obrzęki, ból i skurcze.

Co można i czego nie można zrobić z osteochondrozą?

Aby uniknąć nawrotów, osoby cierpiące na osteochondrozę próbują stosować różne metody leczenia. W takim przypadku musisz porzucić zwykłe rzeczy, podczas gdy możesz zostawić rozgrzewkę w wannie.

Kąpiel sprzyja dobrym rozgrzewaniu i stymuluje procesy fizjologiczne, dzięki którym zmniejsza się napięcie, obrzęk i ból. Zaleca się przebywać w łaźni parowej nie dłużej niż 10 minut z rzędu i robić sobie przerwę w tym samym czasie.

Możesz również złożyć wniosek:

Co nie jest zalecane w przypadku osteochondrozy:

  • Podnosić ciężary.
  • Przejadać się.
  • Noś niewygodne buty.

Leczenie środkami ludowymi w domu

Do leczenia osteochondrozy w domu można zastosować metody ludowe w połączeniu z tradycyjnym leczeniem:

  • Propolis - w tym celu należy go rozwałkować w postaci cienkiego ciasta, przyciąć do wymaganego rozmiaru, aby nałożyć na dotkniętą część. Napraw w tym miejscu i utrzymuj przez 1-2 dni zabieg odbywa się z przerwą 12 godzin do całkowitego ustąpienia bólu.
  • Pijawki - istotą profilaktyki jest uśmierzanie bólu wywołanego odpływem krwi żylnej, która stagnuje i prowokuje stan zapalny. Pijawki gryzą skórę z dotkniętego obszaru i wysysają krew, wstrzykują Hirudynę, która działa leczniczo i poprawia przebieg procesów biochemicznych.
  • Mumiyo - stosowany w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego, działa pobudzająco, regenerująco i przeciwzapalnie. W przypadku osteochondrozy stosuje się kompresy o mocy 300 mg. Rozpuść mumiyo w szklance wody, a następnie ułóż okłady.
  • Plastry gorczycy - mają lecznicze właściwości rozgrzewające. Dzięki rozszerzeniu naczyń krwionośnych i zdolności do rozpraszania krwi, przy jednoczesnym zwiększeniu przepływu użytecznych pierwiastków i tlenu. Łagodzą również uczucie bólu i stany zapalne, poprawiając stan krążków międzykręgowych.

Aplikator Kuzniecowa ma dość prostą konstrukcję, zawiera plastikowe płytki z kolcami, które są zamocowane na solidnej podstawie. W zależności od podłoża bólu aplikator ma inny kształt: płaska mata, wałek lub pasek z łącznikami.

Posiada również akcesoria z kolcami i elementami magnetycznymi. Rozmiar kołka od 2 do 5 mm, długość pośrednia od 2 do 8 mm.

Zapobieganie osteochondrozie lędźwiowej

Neurolodzy z osteochondrozą zalecają pływanie wyłącznie w basenach, ponieważ w naturalnych zbiornikach występuje przepływ, który zwiększa obciążenie kręgosłupa. Temperatura wody powinna wynosić 30 stopni, następnie można ją obniżyć do 23 stopni iw zależności od choroby dobierać styl pływania.

Również w profilaktyce należy przestrzegać zasad prawidłowego snu, które obejmują:

  • właściwy wybór materaca;
  • płaska podstawa o średniej twardości;
  • poduszki ortopedyczne;
  • prawidłowa dieta, która obejmuje stosowanie pokarmów z witaminami C, PP, E, B3.

Zasady siedzenia - wymaga to nie miękkiego krzesła lub krzesła, a ciężar ciała nie będzie wywierał nacisku na dolną część pleców. Samo ciało powinno znajdować się na guzkach kulszowych, co jest możliwe tylko na twardych siedzeniach.

Szpital - z osteochondrozą kręgosłupa lędźwiowego

Zwolnienie lekarskie i czas jego trwania uzależnione są od powikłań i charakteru przebiegu choroby:

  • Zespół bólu.
  • Sztywność wywołana chorobą.
  • Warunki pracy i zawód.
  • Również z leczenia przepisanego przez lekarza.
  • W przypadku zespołu korzeniowego wydłuża się do 3 tygodni.
  • W przypadku jego powikłań powyżej sześciu miesięcy.
  • Osteochondroza lędźwiowa - zależy od miejsca lokalizacji, nasilenia zespołu bólowego od powikłań i trwa co najmniej tydzień.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego

Lokalizacja osteochondrozy w okolicy lędźwiowej jest częstsza niż w innych miejscach lokalizacji tej choroby. Ponad połowa osób w wieku produkcyjnym cierpi na różne objawy osteochondrozy lędźwiowej. Ponadto pierwsze miejsce wśród pacjentów z niepełnosprawnością układu mięśniowo-szkieletowego zajmuje zaawansowany przebieg osteochondrozy lędźwiowej. Tak smutny trend można dostrzec ze względu na brak czasu wśród młodych ludzi na wysokiej jakości badania i terapię. Ale w końcu, jeśli przeanalizujesz, jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego, staje się jasne, że nie ma nic przerażającego w tym procesie, ponieważ złożona interwencja chirurgiczna jest wymagana tylko dla jednego procent wszystkich pacjentów.

Przed rozpoczęciem terapii warto zwrócić się o pomoc do neurologa. Specjalista pomoże zdiagnozować, zapoznać się z wywiadem, charakterystyką ciała pacjenta i wybrać właściwą drogę do wyzdrowienia.

Zwykle warunkowo dzieli się metody radzenia sobie z osteochondrozą lędźwiową, w zależności od etapu, przez który przechodzi pacjent na tym etapie życia.

Ostra terapia

Okres zaostrzenia charakteryzuje się silnym bólem i znacznym ograniczeniem ruchu. Dlatego główne cele leczenia tej fazy choroby to:

  • Eliminacja i znaczne zmniejszenie bólu;
  • Usunięcie skurczu mięśni;
  • Terapia procesu zapalnego;
  • Dekompresja zakończeń nerwowych;
  • Zawieszenie rozwoju choroby.

Aby uzyskać wysokiej jakości terapię i widoczny efekt, nie wystarczy użyć jednej metody walki. Tylko kombinacja następujących metod będzie działać:

  • Utrzymywanie prawidłowej postawy ciała podczas snu, chodzenia i siedzenia. W okresie najcięższych zaostrzeń zaleca się leżeć w łóżku, podkładając pod dolną część pleców specjalny wałek lub poduszkę.
  • Leczenie farmakologiczne niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Leki tego typu mają na celu nie tylko łagodzenie bólu, ale także leczenie ogniska zapalnego. Najczęściej przepisywane są środki hormonalne na bazie diklofenaku, najpopularniejszy to „Voltaren”.
  • Leczenie miejscowe. Różne miejscowe maści i płyny łagodzą ból.
  • Stosowanie środków zwiotczających mięśnie ma na celu rozluźnienie mięśni.
  • Silny ból można złagodzić miejscowymi blokadami.

Zwykle terapię przeprowadza się w domu, samodzielnie. Jednak w przypadku ostrego, nie do zniesienia bólu lub zauważalnego ograniczenia funkcji motorycznych wskazana jest hospitalizacja..

Leczenie w okresie remisji

Usunięcie nieprzyjemnych wrażeń nie oznacza całkowitego wyleczenia. Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego podczas remisji, powie lekarz prowadzący. Zwykle stosuje się złożony zestaw środków:

  • Aby wzmocnić gorset mięśniowy, zalecana jest gimnastyka terapeutyczna.
  • W celu przywrócenia odżywiania korzeni nerwowych przepisywany jest cykl witamin, sterydów anabolicznych, leków biogennych i naczyniowych.
  • Aby utrwalić pozytywną dynamikę, konieczne jest uczestnictwo w zabiegach fizjoterapeutycznych. W leczeniu osteochondrozy lędźwiowej wskazane są: masaż, trakcja, elektroforeza lekiem, terapia manualna, akupunktura lub hirudoterapia. Cechą fizjoterapii jest konieczność wykonywania kilku zabiegów z obowiązkowymi przerwami. Dlatego lepiej odwiedzić szpital lub poddać się leczeniu w sanatorium..

Osteochondroza jest chorobą przewlekłą. Jednak przebieg choroby można znacznie spowolnić, jeśli w odpowiednim czasie rozpocznie się odpowiednia terapia pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza..

Polecamy dwa przydatne filmy dotyczące leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego:

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Informacje ogólne

Ból grzbietu (ból pleców) jest jedną z najczęstszych przyczyn dolegliwości i poszukiwań lekarskich. Jednocześnie w ciągu życia 70-90% populacji boryka się z problemem bólu grzbietowego, au 28% rozwija się zespół przewlekłego bólu, prowadzący do przejściowej / długotrwałej niepełnosprawności i obniżenia jakości życia. Ból pleców oprócz ograniczania życia wpływa na zachowanie / psychikę ludzi, co objawia się rozwojem chronicznego stresu emocjonalnego.

Zespoły bólowe są związane głównie z osteochondrozą kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego (osteochondroza lędźwiowa), która charakteryzuje się dużą ruchliwością / dużą aktywnością fizyczną i są spowodowane zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w prawie wszystkich elementach kręgosłupa ruchowego kręgosłupa (trzony kręgowe, krążki międzykręgowe i ich łączenie) tekstylia).

W klasycznej definicji osteochondroza kręgosłupa jest szeroko rozpowszechnioną przewlekłą chorobą kręgosłupa z częstymi nawrotami, objawiającą się wyraźnym zmniejszeniem hydrofilowości jądra miażdżystego krążka międzykręgowego i późniejszym zniszczeniem jego tkanki, przepuklinowym wypukłością w kierunku kanału kręgowego i zmianami w sąsiednich tkankach, objawiającą się polimorfizmem, odruch i ich kombinacje). Kod ICD-10: M42 (osteochondroza kręgosłupa).

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego spowodowana jest niską / niewystarczającą aktywnością ruchową, dużymi obciążeniami statodynamicznymi podczas długotrwałego przebywania w wymuszonej pozycji, zwiększoną masą ciała, pogorszeniem jakości spożywanej żywności (wysoka zawartość ksenobiotyków w żywności, czyli obcych związków chemicznych dla organizmów żywych - pestycydów, nawozy mineralne, leki itp.), problemy środowiskowe.

Pomimo faktu, że znaczącą rolę w rozwoju choroby odgrywa związane z wiekiem zużycie struktur kręgosłupa, pierwsze (początkowe) oznaki procesu degeneracyjno-dystroficznego są wykrywane już w stosunkowo młodym wieku. Tak więc postacie osteochondrozy bez kompresji / ucisku rozpoznaje się już w wieku 15-19 lat z częstością 2,6 przypadków / 1000 populacji tej kategorii wiekowej; do 30 roku życia objawy kliniczne choroby rozpoznaje się u 12%, a do 60 roku życia u 85% populacji.

Należy pamiętać, że proces zwyrodnienia krążka międzykręgowego nie zachodzi w izolacji, ale towarzyszą mu podobne procesy patologiczne w innych ruchomych strukturach odcinka ruchu kręgosłupa kręgosłupa, co w efekcie prowadzi do stopniowego powstawania spondylozy / spondyloartrozy. Objawy i leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego różnią się znacznie w zależności od etapu rozwoju procesu patologicznego.

Patogeneza

Wiodącym punktem wyjścia w rozwoju osteochondrozy jest zakłócenie odżywiania dysku. Krążek międzykręgowy (IVD) jest najbardziej beznaczyniową tkanką (tj. Tkanką o słabym ukrwieniu) w organizmie człowieka. Wraz ze wzrostem maleje unaczynienie, co przyczynia się do zmniejszenia dopływu składników odżywczych do tkanek, a co za tym idzie, zmniejsza zdolność komórek IVD do syntezy nowej macierzy, a także ogranicza potencjał ich proliferacji, co ostatecznie prowadzi do spadku ich gęstości wraz z wiekiem organizmu. Jak pokazują dane z badań histologicznych, przyczyną wystąpienia zmian zwyrodnieniowych (ewolucyjnych) w krążkach międzykręgowych jest niedożywienie, które rozwija się na tle zmniejszenia / zaniku naczyń krwionośnych w płytkach końcowych kręgów..

Degeneracja krążka na poziomie molekularnym objawia się zmniejszeniem intensywności dyfuzji składników odżywczych / produktów katabolicznych i żywotności komórek, zmniejszeniem syntezy proteoglikanów, nagromadzeniem fragmentów komórek i zdegenerowanych makrocząsteczek macierzy oraz uszkodzeniem szkieletu kolagenu. Ta kombinacja zmian jest przyczyną odwodnienia. W tym przypadku jądro miażdżyste traci zdolność do równomiernego rozłożenia obciążeń pionowych w całej swojej objętości z powodu utraty funkcji hydrostatycznej, tj. traci zdolność ochrony włóknistego pierścienia przed zwiększoną kompresją.

Pierścień włóknisty, będący przedmiotem ciągłego zwiększania naprężeń mechanicznych, ulega zmianom patologicznym, objawiającym się uszkodzeniem macierzy kolagenowej i dezorganizacją struktury warstwowej, co w pierwszej kolejności prowadzi do pojawienia się pęknięć, a później do pęknięcia pierścienia włóknistego. Wraz z rozwojem tych zmian IVD staje się niezwykle podatny na procesy niszczenia zachodzące w warunkach biomechanicznych skutków wysiłku fizycznego, nawet podczas normalnej aktywności fizycznej. W wyniku spadku ciśnienia w IVD zmniejsza się napięcie włókien pierścienia włóknistego, co prowadzi do naruszenia właściwości mocowania dysku, a tym samym w odcinku ruchu kręgosłupa powstaje patologiczna ruchliwość..

Ważnym punktem rozwoju zmian zwyrodnieniowych dysku jest wrastanie naczyń krwionośnych i nerwowych do włóknistego pierścienia IVD, co jest cechą charakterystyczną zniszczonej struktury dysku. Wrastanie do wewnątrz jest spowodowane przede wszystkim utratą ciśnienia hydrostatycznego nieodłącznie związanego z wewnętrznymi obszarami „zdrowych” dysków. Ułatwia również wrastanie naczyń włosowatych / nerwów i redukcję proteoglikanów w zdegenerowanych krążkach. Zmiany te prowadzą do utraty ultrastrukturalnej interakcji wszystkich elementów segmentu ruchu kręgosłupa..

Klasyfikacja

Klasyfikacja osteochondrozy oparta jest na podejściu patogenetycznym, odzwierciedlającym proces patologiczny w postaci kolejnych stadiów / stopni zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych, zgodnie z którymi wyróżnia się:.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego 1 stopień

Jest to pierwszy (początkowy) stopień wewnątrzcałkowego procesu patologicznego, który generuje patologiczne impulsy z chorego dysku. Osteochondroza I stopnia charakteryzuje się ruchem jądra miażdżystego wewnątrz krążka, tj. Jądro miażdżyste przenika przez pęknięcia pierścienia włóknistego i jego dobrze unerwione włókna zewnętrzne. W związku z tym przy osteochondrozie stopnia 1 dochodzi do podrażnienia zakończeń nerwowych i zaczyna pojawiać się ból, który tworzy różne odruchowe zespoły osteochondrozy.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego 2 stopnie

Osteochondroza stopnia 2 to stopień niestabilności, tj. utrata wrodzonej zdolności mocowania przez dotknięty dysk. Charakterystyczne jest dynamiczne przemieszczanie się warstwy wierzchniej względem leżącego poniżej kręgu, które jest spowodowane pękaniem jądra miażdżystego i elementów pierścienia włóknistego. II stopień osteochondrozy charakteryzuje się zespołem niestabilności, pojawiają się zespoły odruchowe i częściowe uciskowe.

Stopień osteochondrozy 3

Jest to stopień / etap powstawania przepuklin krążków międzykręgowych, spowodowany naruszeniem integralności struktury pierścienia włóknistego (wypadnięcie / wypukłość). W przypadku osteochondrozy o 3 stopnie można skompresować: korzeń nerwu rdzeniowego, a także formacje nerwowo-naczyniowe sąsiadujące z IVD.

Stopień osteochondrozy 4

Jest to etap zwłóknienia IVD i stopniowego tworzenia się kości i chrząstki brzeżnej narośli trzonów kręgowych. W tym przypadku, jako mechanizm kompensacyjny, następuje wzrost obszaru podparcia kręgów na wadliwych dyskach, następuje bezruch. Te narośle kostne, w niektórych przypadkach, takie jak przepuklina dysku, mogą wywierać nacisk na sąsiednie formacje nerwowo-naczyniowe.

Poniższy rysunek przedstawia sekwencję zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa..

Powody

Do głównych czynników etiologicznych w rozwoju osteochondrozy kręgosłupa należą:

  • Nieprawidłowy rozwój na etapie embriogenezy wewnętrznej warstwy krążka międzykręgowego i innych anomalii kostnych kręgosłupa.
  • Przedwczesne starzenie i przyspieszone zużycie krążków międzykręgowych.
  • Makro / mikrourazy kręgosłupa (podnoszenie ciężarów, upadki, siniaki kręgosłupa, niewygodne ruchy).
  • Zaburzenia tropizmu (nieprawidłowe umiejscowienie powierzchni stawowych kręgów) okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
  • Przedchorobowa hipermobilność segmentów motorycznych kręgosłupa.
  • Powstanie nieodpowiedniego stereotypu mięśniowo-motorycznego, prowadzącego do fizycznego przeciążenia elementów odcinka międzykręgowego.
  • Słabość mięśni brzucha.
  • Zwężenie kanału kręgowego, zrosty zewnątrzoponowe, kręgozmyk, wyrostek nowotworowy, zapalenie nerwowo-mięśniowe.

Następujące czynniki wywołują zaostrzenie osteochondrozy: podnoszenie / przenoszenie ciężarów, miejscowa / ogólna hipotermia, szarpnięcia, długotrwałe napięcie statyczne, stres / psychogenia.

Objawy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego objawia się w dość szerokim zakresie: od lekkiego dyskomfortu w okolicy kręgosłupa lędźwiowego do ostrych, intensywnych bólów, które mogą być wywołane przez przeciążenie, hipotermię, podnoszenie ciężarów itp. Cały zestaw klinicznych objawów osteochondrozy lędźwiowej dzieli się na kręgosłup kompresyjny. i objawy pozakręgowe (odruchowe).

etap początkowy

Objawy kliniczne osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa w pierwszym etapie spowodowane są wysunięciem krążka w kierunku kanału kręgowego (grzbiet) oraz podrażnieniem więzadła podłużnego tylnego bogatego w receptory bólowe. Wiodącym objawem na tym etapie jest miejscowy zespół bólowy o różnym nasileniu - lumbago, lumbodynia, które warunkowo różnią się nasileniem zespołu bólowego i czasem trwania objawów patologicznych. Etap ten charakteryzuje się „objawem blaszki miażdżycowej” (spłaszczeniem lordozy lędźwiowej) i silnym ograniczeniem z powodu bólu w ostrym okresie ruchu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa..

Oprócz bólu miejscowego na poziomie chorego krążka międzykręgowego na skutek odruchowej reakcji mięśniowej, w większości przypadków występuje wyraźne napięcie mięśni przykręgosłupowych („obrona”), co przyczynia się do nasilenia zespołu bólowego, a także do wygładzenia / spłaszczenia fizjologicznej lordozy lędźwiowej i ograniczenia ruchomości kręgosłupa. Obrona mięśni przykręgosłupowych w ostrym okresie uważana jest za reakcję obronną.

W przypadku osteochondrozy pierwszego etapu nie występują objawy zespołu korzeniowego i inne objawy neurologiczne (objawy napięcia). Z reguły z biegiem czasu obserwuje się adaptację do podrażnienia receptorów (bólu) tylnego więzadła podłużnego, co ułatwia unieruchomienie dotkniętego krążka międzykręgowego. Nasilenie ostrego / podostrego stopniowo zmniejsza się wraz z odpowiednim leczeniem i ścisłym przestrzeganiem reżimu ortopedycznego. Oznacza to, że następuje przekształcenie zaostrzenia w stan remisji, którego czas trwania jest bardzo zróżnicowany, podobnie jak częstotliwość zaostrzeń lumbodynii..

Jednocześnie każde nowe zaostrzenie wskazuje na dodatkowe przemieszczenie IVD (wypadnięcie / protruzja), co powoduje wzrost nacisku krążka na tylne więzadło podłużne. Z biegiem czasu prowadzi to do ścieńczenia więzadła i spadku jego wytrzymałości, a tym samym do ryzyka dodatkowego wypadnięcia dysku i perforacji więzadła podłużnego tylnego w kolejnym odcinku w kierunku kanału kręgowego, co prowadzi do rozwoju kolejnego etapu powikłań neurologicznych..

Dyskogenne stadium zapalenia korzeni (stadium korzeniowe)

W wyniku perforacji więzadła podłużnego tylnego tkanka proklamacyjna krążka międzykręgowego wnika (częściej w kierunku grzbietowo-bocznym) do przestrzeni nadtwardówkowej w pobliżu korzeni kręgosłupa i tętnic korzeniowych przechodzących przez otwór międzykręgowy. Jednocześnie może wystąpić bezpośrednie podrażnienie korzeni kręgosłupa i nerwów rdzeniowych, co powoduje objawy zespołu korzeniowego na poziomie określonego dotkniętego segmentu kręgosłupa lub kilku segmentów (osteochondroza wieloodcinkowa).

Istotną rolę odgrywają nie tylko czynniki mechaniczne, ale także immunologiczne i biochemiczne, które powstają w wyniku reakcji tkanek zewnątrzoponowych na wnikający do niego fragment tkanki chrzęstnej IVD. Oznacza to, że tkanka chrzęstna znajdująca się w przestrzeni nadtwardówkowej pełni funkcję antygenu i powoduje rozwój ogniska autoimmunologicznego aseptycznego zapalenia z udziałem korzeni nerwowych w procesie zapalnym, co przyczynia się do przedłużenia zespołu bólowego. Ten etap osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej charakteryzuje się bólem lędźwiowo-krzyżowym objawiającym się bólem lędźwiowo-stawowym / kulszowo-korzeniowym.

Charakterystyczny jest opóźniony ból lędźwiowy, który z reguły łączy się z bólem promieniującym wzdłuż nerwu kulszowego, co jest spowodowane dominującą wrażliwością dolnych SMS na poziomie lędźwiowym, ponieważ mają one duże obciążenie, a najczęściej zaangażowane są korzenie / nerwy rdzeniowe L4 - S1 proces. Oba poszczególne korzenie mogą być dotknięte chorobą, ponieważ kilka korzeni jest zaangażowanych w proces patologiczny jednocześnie (osteochondroza wielosegmentowa).

W przypadku lumboischialgii oprócz prostowania fizjologicznej lordozy na poziomie zespołu bólowego charakterystyczna jest również skolioza, z wybrzuszeniem głównie w kierunku podrażnionych korzeni. Pacjenci mają tendencję do unieruchamiania nie tylko kręgosłupa lędźwiowego, ale także obolałej nogi, którą wolą trzymać zgiętą w stawie kolanowo-biodrowym..

Podczas badania pacjenta można wyczuć bolesne punkty Khary, bolesne po naciśnięciu: z przodu - na linii środkowej brzucha poniżej pępka; tylny znajduje się nad wyrostkami kręgów LIV - LV, punkt biodrowy Hari znajduje się powyżej górnego tylnego kręgosłupa grzebienia biodrowego i biodrowo-krzyżowego, znajdującego się nad stawem o tej samej nazwie. Punkty te znajdują się również na pięcie (podczas uderzania młotkiem neurologicznym) oraz w ścięgnie Achillesa (bolesność po ściśnięciu). Charakterystyczna jest również obecność innych punktów bólowych: punkty bólowe Reimist (z bocznym uciskiem wyrostków kolczystych), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zlokalizowane w środkowej części podeszwy stopy, punkty Vale'a zlokalizowane między guzowatością kulszową a miejscem opuszczenia miednicy przez nerw kulszowy, z tyłu uda (pośrodku), na środku mięśnia brzuchatego łydki, na skraju zewnętrznej kostki itp. Również przy osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej występują objawy napięcia - objaw Lasegue'a, który określa się, gdy noga jest zgięta w stawie biodrowym, wyprostowana w stawie kolanowym.

Zapalenie kulszowo-stawowe charakteryzuje się „objawem lądowania”, gdy pacjent leżący na plecach na łóżku nie może siedzieć z nogami wyprostowanymi w stawach kolanowych z powodu silnego bólu wzdłuż nerwu kulszowego. Charakterystyczny jest również „objaw statywu”, kiedy pacjent próbując usiąść z pozycji „na wznak” w łóżku, opiera się rękami o ciało. W przypadku lumboischialgii pacjent siedzący w łóżku może rozciągnąć chorą nogę dopiero po zgięciu nogi w stawie kolanowym po stronie zdrowej (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa). Charakterystyczne są również inne objawy: objaw uprowadzenia tułowia, objaw Alajuanin-Tyurel itp..

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę, że przy zapaleniu kości kulszowej może wystąpić nie tylko podrażnienie nerwów rdzeniowych / korzeni nerwowych, ale także upośledzenie przewodzenia impulsów nerwowych wzdłuż włókien nerwowych, co objawia się zahamowaniem odruchów miotatycznych (ścięgnistych), spadkiem siły mięśni w strefie unerwienia zajętego nerwu rdzeniowego / (zmniejszenie Odruch Achillesa). Ponadto osteochondroza międzykręgowa strefy lędźwiowo-krzyżowej objawia się zaburzeniami ruchu, parestezjami, hipalgezją, znieczuleniem w odpowiednich dermatomach i naruszeniem trofizmu w strefie odnerwionych tkanek. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że miednica pacjenta stojącego z dyskogenną lumboischialgią, pomimo obecności skoliozy, znajduje się w pozycji poziomej, a zgięcie tułowia pacjenta w pozycji stojącej następuje w kierunku zmiany..

Stadium naczyniowo-korzeniowe (stadium zaburzeń neurologicznych)

Zespół objawów patologicznych (niedokrwienie odpowiednich korzeni / rdzenia kręgowego, powikłane powstaniem przepukliny krążka międzykręgowego i wystąpieniem niedrożności towarzyszącej tętnicy korzeniowej) przyczynia się do rozwoju zaburzeń ruchowych w określonym miotomie i zmniejszenia wrażliwości danego dermatomu. Z reguły rozwój niedowładów / porażeń mięśni i zaburzeń wrażliwości poprzedzony jest gwałtownym ruchem, po którym bezpośrednio następuje krótkotrwały ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniujący wzdłuż nerwu kulszowego (tzw. „Hiperalgiczny przełom rwy kulszowej”). Równolegle osłabienie mięśni powstaje w strefie unerwienia jednego lub drugiego niedokrwionego nerwu rdzeniowego i pojawiają się zaburzenia czucia. Z reguły dochodzi do okluzji tętnicy korzeniowej, która przechodzi wraz z nerwem rdzeniowym L5 do kanału kręgowego.

Charakterystyczny jest ostry rozwój zespołu „porażennej rwy kulszowej”, objawiającego się niedowładem / porażeniem po zajętej stronie prostowników stopy / palców („steppage” lub „cock's chód”), który rozwija się wraz z dysfunkcjami nerwu strzałkowego. Taki pacjent podczas chodzenia podnosi wysoko nogę, wyrzuca ją do przodu i uderza przodem palca o podłogę.

Ostatni etap objawów neurologicznych

Osteochondroza kręgosłupa jest z reguły przyczyną upośledzenia przepływu krwi w dużych tętnicach korzeniowych, które dostarczają krew do rdzenia kręgowego (tętnice korzeniowo-rdzeniowe). Dopływ krwi do rdzenia kręgowego na poziomie lędźwiowo-krzyżowym zapewnia tylko jedna tętnica Adamkiewicza, a u niektórych osób występuje dodatkowa tętnica rdzeniowa Deprozh-Gutterona, która zapewnia dopływ krwi do ogona / ogona końskiego rdzenia kręgowego.

Ich niewydolność czynnościowa powoduje powolny rozwój niewydolności naczyniowo-mózgowej rdzenia kręgowego, której klinicznym objawem jest zespół chromania przestankowego, któremu towarzyszy osłabienie nóg i drętwienie, które występuje podczas chodzenia i ustępuje po krótkim odpoczynku (zatrzymaniu). Najpoważniejszym objawem zaburzeń neurologicznych na tym etapie są ostre zaburzenia krążenia rdzenia kręgowego, takie jak udar niedokrwienny kręgosłupa.

Analizy i diagnostyka

Rozpoznanie osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej w większości przypadków nie nastręcza trudności i opiera się na analizie charakteru i lokalizacji zespołu bólowego oraz ich związku z aktywnością fizyczną (wywiad chorobowy), obecności punktów spustowych bólu oraz objawów napięcia. Spośród metod instrumentalnych wiodące znaczenie ma radiografia, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny (zdjęcie poniżej). Aby wykluczyć patologię somatyczną (przerzuty do kręgosłupa, kamicę moczową, odmiedniczkowe zapalenie nerek) można zalecić ogólną / biochemiczną analizę krwi i moczu.

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Pytanie, jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego, jest jednym z najczęściej zadawanych. Przede wszystkim leczenie zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa powinno być etapowe i złożone, w tym leczenie farmakologiczne, fizjoterapia i, jeśli to konieczne, metody operacyjne.

Farmakoterapia

W początkowej fazie neurologicznych objawów osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej (lumbodynia) w pierwszej kolejności należy zapewnić pacjentowi oszczędzający reżim ruchowy / unieruchomienie odcinków ruchu kręgosłupa zaangażowanych w proces patologiczny. Z reguły na tym etapie przeprowadza się leczenie domowe. Pozostawanie w łóżku z lumbodynią powinno trwać co najmniej 3-5 dni, po czym wykazuje się noszenie gorsetu / pasa podczas chodzenia i podróży przez 5-7 dni.

Na tle korekcji reżimu motorycznego wykonuje się blokadę punktów bolesnych / spustowych roztworem prokainy, lidokainy lub alternatywnie stosowanie jednego z tych leków w połączeniu z hydrokortyzonem. Pokazano również witaminy B12. Lekiem o udowodnionej wysokiej skuteczności jest Milgamma, która zawiera duże dawki trzech aktywnych leków (chlorowodorek tiaminy, chlorowodorek cyjanokobalaminy i chlorowodorek pirydoksyny).

Dość skuteczną metodą łagodzenia niewyrażonego zespołu bólowego jest również blokada zewnątrzoponowa / przykręgowa w osteochondrozie okolicy lędźwiowo-krzyżowej..

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego z silnym bólem jest uzupełniane zastrzykami prostych leków przeciwbólowych (Analgin, Paracetamol) z przejściem na tabletki lub NLPZ (diklofenak, meloksykam, lornoksykam, ibuprofen, celekoksyb, nimesulid itp.). Leki te mają złożone działanie (przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe) dzięki zahamowaniu syntezy enzymu cyklooksygenazy (COX-1 / COX-2), który odpowiada za przemianę kwasu arachidonowego w tromboksan, prostaglandyny, prostacyklinę. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że u osób starszych i pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia działań niepożądanych stosowanie NLPZ powinno odbywać się pod „osłoną” leków gastroprotekcyjnych (ranitydyna, omeprazol), a po zakończeniu przebiegu iniekcji zaleca się przejście do postaci tabletek (nimesulid, meloksykam).

Do terapii miejscowej można stosować maści, żele i kremy o działaniu znieczulającym (zawierające miejscowe środki drażniące i NLPZ) - żel Fastum, Voltaren, Ketonal, Nimid, Traumeel, Dolobene, Maść Nikoflex itp., Które nakłada się 2-3 razy dziennie na obszarze dotkniętego obszaru kręgosłupa. W tym samym czasie zastrzyki są przepisywane jako podstawa osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego, a jako dodatkowy środek stosuje się maści / kremy. W przypadku nieskuteczności tych leków można na krótki czas przepisać narkotyczne leki przeciwbólowe (Tramadol / w połączeniu z Paracetamolem). Z reguły, o czym świadczą recenzje pacjentów, wystarczy to, aby szybko zatrzymać ból w domu.

W przypadku długotrwałego bólu mięśniowo-powięziowego leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego jest uzupełniane przez powołanie środków zwiotczających mięśnie (Tizanidine, Midocalm, Tolperyzon). Według wielu autorów, przy przedłużonym przebiegu osteochondrozy z objawami neurologicznymi, należy preferować tyzanidynę, ponieważ przy zmniejszonym napięciu mięśniowym na tle jej podawania nie ma spadku siły mięśni.

Tizanidyna ma również działanie ochronne na żołądek, co umożliwia łączenie jej z NLPZ. W przypadku zespołu przedłużonego bólu pokazano krótkie cykle kortykosteroidów (metyloprednizolon), fonoforezę z hydrokortyzonem wraz z NLPZ. Ponadto od pierwszych dni choroby zaleca się przepisywanie chondroprotektorów w środku przez długi czas (1-2 miesiące) w celu przywrócenia tkanki chrzęstnej (kompleks Artron, siarczan chondroityny, glukozamina, Artra, Teraflex itp.).

Wraz ze zmniejszaniem się zespołu bólowego reżim ruchowy stopniowo się rozszerza, jednak przez pewien czas zaleca się unikanie gwałtownych ruchów, w szczególności rotacji i zgięć kręgosłupa. W tym celu należy przeszkolić pacjenta, aby wykonywał szereg ruchów bez znacznego zwiększania obciążenia kręgosłupa. Jak świadczą recenzje dotyczące leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, na tym etapie można zatrzymać zespół bólowy i wyeliminować (jeśli występują) zaburzenia toniczno-mięśniowe.

Leczenie osteochondrozy lędźwiowej z objawami neurologicznymi na etapie korzeniowym przeprowadza się według podobnego schematu, jednak okres leczenia wydłuża się średnio do 1,5-2 miesięcy. Jednocześnie odpoczynek w łóżku powinien być dłuższy, a jeśli to możliwe, wskazane jest przeprowadzenie leczenia w szpitalu neurologicznym. Wraz z blokadami zewnątrzoponowymi / przykręgosłupowymi, intensywne leczenie lekami przeciwbólowymi, NLPZ, przepisywane są leki naczyniowe (Pentoxifylline, Prodectin, Actovegin). W ciężkich przypadkach 3-5 dniowa kuracja kortykosteroidami. Przy przedłużającym się przebiegu u pacjenta mogą pojawić się objawy lękowo-depresyjne i w związku z tym konieczna jest korekta stanu psychoemocjonalnego poprzez przepisanie leków przeciwdepresyjnych - Mianserin (Lerivon), Amitriptyline, Tianeptine (Coaxil) itp..

W leczeniu schorzenia szeroko można stosować metody nielekowe (fizjoterapeutyczne), aw okresie rekonwalescencji - ćwiczenia fizjoterapeutyczne i masaż.

Procedury i operacje

W leczeniu osteochondrozy lędźwiowej szeroko stosuje się fizjoterapię: fonoforeza / elektroforeza z lekami (w tym przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi) z prądami galwanicznymi / pulsacyjnymi; elektrroneuromyostymulacja; UHF; terapia laserowa; magnetoterapia; EHF (terapia skrajnie wysokoczęstotliwościowa); Mikrofale (terapia ultra wysokoczęstotliwościowa); terapia falą uderzeniową, akupunktura.

W ostrym okresie zaleca się obserwację schematu ruchowego (ortopedycznego) z noszeniem gorsetu stabilizującego odcinek lędźwiowy. Fizjoterapia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w ostrym okresie ma głównie charakter regeneracyjny. W tym okresie należy ograniczyć / wykluczyć ćwiczenia fizyczne o amplitudzie, które powodują ból lub napięcie mięśni. Wykonywanie „przez ból” jest surowo zabronione, ćwiczenia należy wykonywać bardzo powoli z powtórzeniami 8-10 razy. Ważne jest również zapobieganie wzrostowi lordozy lędźwiowej poprzez ruchy nóg, które mogą powodować zwiększony ból. W kolejnym etapie ostrego okresu, gdy ból się zmniejsza, można stopniowo włączać ćwiczenia izometryczne na mięśnie pośladkowe i brzuszne..

Kiedy ból ustąpi, zwiększają się możliwości i kompleks obejmuje ogólne ćwiczenia rozwojowe / specjalne. Oprócz ćwiczeń zwiększających siłę mięśni prostowników biodra i brzucha, zawarte są ćwiczenia zwiększające siłę mięśni pleców i ze zgięciem w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Które wykonywane są w średnim tempie 15-20 powtórzeń. Należy podać raport, że opłata za osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego powinna być regularna, a nie od przypadku do przypadku.

Ćwiczenia na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w okresie remisji mają głównie na celu wzmocnienie gorsetu mięśniowego tej strefy i zwiększenie ruchomości kręgosłupa, jednak należy je wykonywać z dużą ostrożnością. Liczbę powtórzeń ćwiczeń w tym okresie można zwiększyć nawet do 50-100 razy. Ważnym zadaniem jest kształtowanie automatyzmu mięśni w utrzymywaniu określonej postawy w dowolnej pozycji (stojącej / siedzącej, podczas chodzenia).

W basenie można prowadzić terapię ruchową przy osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa (w wodzie, ale stanowi ona jedynie uzupełnienie podstawowych ćwiczeń „na sucho”). Niezwykle przydatne są także inne metody terapii ruchowej: pływanie, które jest często uważane za „najskuteczniejszą fizjoterapię osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej”, a także bieżnia, terrenkur, jazda na nartach, ergometr rowerowy, ćwiczenia z gumowym bandażem. Nie zaleca się uprawiania sportów takich jak siatkówka, tenis / tenis, gimnastyka artystyczna ze względu na wiele nagłych ruchów, które mogą wywołać zaostrzenie choroby.

Ładowanie hantlami odbywa się wyłącznie w pozycji leżącej (na plecach), aby uniknąć pionowych obciążeń kręgosłupa. Należy pamiętać, że przy wyborze ćwiczeń fizycznych częste / ciągłe przeciążenia / mikrourazy kręgosłupa czy nieskoordynowane drżenie i ruchy wzdłuż osi kręgosłupa stwarzają ryzyko pęknięcia zwyrodnienia dysku i ponownego nasilenia bólu.

Joga może być niezwykle korzystnym zajęciem dla kręgosłupa, jednak wiele ćwiczeń jogi jest dość trudnych i powinno się je wykonywać tylko pod okiem instruktora..

Najlepszą opcją na początku będzie wykonanie ćwiczeń terapeutycznych osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w specjalistycznym gabinecie, w którym lekarz prowadzący pokaże Ci zestaw ćwiczeń do wykonania w domu.

Ćwiczenia te są wykonywane jako poranne ćwiczenia osteochondrozy. Nie powinieneś szukać różnego rodzaju filmów z terapii ruchowej lub gimnastyki terapeutycznej, wideo dla osteochondrozy, ponieważ wideo nie pozwala na ukształtowanie prawidłowej biomechaniki ćwiczenia i może spowodować zaostrzenie. Szeroko stosowany jest również masaż leczniczy (manualny, podwodny, próżniowy, hydromasaż). Masaż na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego pozwala złagodzić / zmniejszyć ból, zlikwidować napięcie mięśni w tej strefie, przywrócić ruchomość kręgosłupa.

Zabieg chirurgiczny wykonywany jest w przypadkach znacznego ucisku rdzenia kręgowego i ma na celu odbarczenie kanału kręgowego. Obejmuje różnego rodzaju zabiegi chirurgiczne: usunięcie przepukliny krążka międzykręgowego, mikrodiscektomię, laserową rekonstrukcję krążka, waloryzację krążka nakłucia, wymianę krążka międzykręgowego na implant, operację stabilizacji odcinka kręgosłupa.

Artykuły O Kręgosłupie

Zapalenie stawu dużego palca

Zapalenie stawu dużego palcaNiestety, pomimo ogromnego postępu w nauce, technice i medycynie, niektóre kwestie związane z chorobami stawów wciąż niepokoją mieszkańców planety.

Zapalenie nerwu kulszowego

Zapalenie nerwu kulszowego (nerwoból nerwu kulszowego, zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych, rwa kulszowa) jest jedną z najczęstszych chorób neurologicznych związanych z uszkodzeniem nerwu kulszowego (n.